عمر بن عبدالعزیز رحمهالله به کارگزارانش نامه مینوشت و آنان را به تمسک به « سنّت » ترغیب میکرد .
و میگفت : اگر سنت اصلاحشان نکند ، امیدی به اصلاحشان از جانب پروردگار نیست .
البدایة و النهایة ۹/۲۱۶
- ۰ نظر
- ۰۱ بهمن ۹۶ ، ۰۸:۰۶
عمر بن عبدالعزیز رحمهالله به کارگزارانش نامه مینوشت و آنان را به تمسک به « سنّت » ترغیب میکرد .
و میگفت : اگر سنت اصلاحشان نکند ، امیدی به اصلاحشان از جانب پروردگار نیست .
البدایة و النهایة ۹/۲۱۶
خصوصیات مردان را آزمودم و شریف ترین ِ آن را « صداقت در گفتار » یافتم .
هر کس شرف ِ صداقت را نداشته باشد ، بهترین اخلاق را ضایع کرده است .
ایاس بن معاویه رحمهالله-تهذیب الکمال ۳/۴۱۳
گفتند: ای شیخ، دلهای ما خفته است که سخن تو در وی اثر نمی کند.
گفت: کاش خفته بودی که خفته را بجنبانی بیدار شود
دلهای شما مرده است.
عطار
مردی نزد عبدالله بن مسعود آمد و گفت ای ابوعبدالرحمان با سخنانی جامع و نافع من را نصیحت کن.
عبدالله بن مسعود رضی الله عنه گفت:
الله را بندگی کن و شریکی برای او قرار مده.
قرآن هرگونه حرکت می کند به همراه آن حرکت کن.
هرکس حق را به تو پیشنهاد کرد هرچند دور باشد و دشمن از او بپذیر.و هرکس باطل را به تو پیشنهاد کرد هرچند دوست باشد و نزدیک آن را رد کن.
حلیه الاولیاء ۱۳۴/۱ ،تهذیب ۱۲۱/۱
درخت جوانی نزد درخت پیری رفت و گفت: «خبر داری که چیزی آمده که ما را میبُرد و از پایمان میاندازد؟»
درخت پیر گفت: «برو ببین از ما هم چیزی همراه او هست؟»
درخت جوان رفت و دید سری از آهن و دستهای از چوب دارد. پس نزد درخت پیر برگشت و گفت: «سرش آهن و تنهاش چوب است.»
درخت پیر آهی کشید و گفت : «از ماست که بر ماست.»
قاضی عیاض رحمه الله میگوید:پس از درگذشت محمد بن عمر بن لبابه هنگامی که مردم در تشییع جنازهی او ازدحام کردند، پدرش عمر گفت: «ای کاش بر علمش جمع میشدند نه بر جنازهاش!»
ترتیب المدارک قاضی عیاض: ۴/ ۱۵
تصویر جالب از سر در هتل پنج ستاره "لرد بایرون" در ایتالیا که مزین به سخنی از عُمَر خیام،شاعر مشهور اهل سنت و جماعت ایرانی نیشابوری است:
"زندگی یک سفر است و مسافرت زیستن دوباره".
دریافت
حجم: ۷۷.۱ کیلوبایت
از ابوالحسن البوشنجی در رابطه با (معنا و حقیقت) جوانمردی (یا اصطلاحا همان مردانگی ای که برخی از مردم به آن افتخار می کنند) سوال شد...
در جواب گفت: از نظر من (مفهوم حقیقی) جوانمردی در آیه ای از کتاب الله (یعنی قرآن) و فرموده ای از پیامبر صلی الله علیه وسلم نهفته است.
آیه،این فرموده ی الله متعال است که : کسانی را که به سویشان هجرت کنند دوست میدارند، و در دلهای خود از آنچه (به مهاجران) داده شده احساس حسد (و نیازی) نمیکنند، و آنها را بر خود مقدم میدارند،هرچند خودشان نیازمند باشند. (آیه ۹ سوره حشر)
و حدیث،این فرموده ی پیامبر(صلی الله علیه وسلم) است که:بنده،مومن (واقعی) نخواهد شد (مگر) زمانیکه دوست بدارد برای برادر(دینی اش)آنچه را که برای خودش دوست دارد.
بنابراین هر شخصی که این دو(یعنی آیه و حدیث فوق) در او جمع و موجود باشند پس در نتیجه دارای خصوصیت جوانمردی ست.
------------------------------------------
سئل أبو الحسن البوشنجی عن الفتوَّة -أی:الرجولة التی یتفاخر بها بعض الناس-؟ فقال:الفتوَّة عندی فی آیة من کتاب الله،وخبر عن النبیِّ صلى الله علیه وسلم،فالآیة قوله تعالى:یُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَیْهِمْ وَلَا یَجِدُونَ فِی صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَیُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ کَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ،والخبر:لا یؤمن العبدُ حتى یحب لأخیه ما یحب لنفسه،فمن اجتمعتا فیه، فله الفتوَّة.
شعب الإیمان - بیهقی