امام مزنی شاگرد امام شافعی رحمهما الله:
در خواب، رسول الله صلی الله علیه و سلم را دیدم.از ایشان در مورد شافعی پرسیدم.ایشان فرمودند: هر کسی محبت و سنت من را میخواهد، به شافعی اقتداء کند چرا که او از من است و من از او ».
[ذکره الحافظ المزی بسنده فی کتابه تهذیب الکمال للمزی ۲۴ / ۳۷۵ . و روی فی تاریخ دمشق لابن عساکر ۵۱ / ۴۲۴ ، و تاریخ البغداد للخطیب].
این نکته منافی فضل سائر ائمة ، و منافی صواب بودن مسیرشان نیست ، بلکه اثبات کننده ی صواب بودن طریق و روش امام شافعی رحمه الله تعالی است.
امام شافعی رحمه الله فرمودند:
انسان حسود حسرت هایش طولانی ست و منزلتش پایین.
حلیة الاولیاء ۱۴۷/۹
ولتر گوید:
"من ۲۰۰ جلد کتاب از الهیات مسیحی دارم و مصیبت اینست که چون آنها را می خوانم انگار که دارم از تیمارستان بازدید می کنم"!
منبع: داستان تمدن اثر ویل دورانت ج ۳۸ ص ۲۰۵ چاپ انتشارات الجیل . بیروت.
زندگی انسان در مکتب اسلام و در مدرسه قرآن،
هم آغازش معلوم است
هم هدفش مشخص است
هم راهش روشن است
و هم مقصدش پیداست.
و انسان میداند که،
چه باید بکند
و چه راهی را در پیش بگیرد
تا به هدف والای خود برسد!
زندگی قرآنی رهبری شده است و راهنمای زنده و بیداری دارد که به او میگوید
از کجا آمده است
آمدنش بهر چه بوده
و به کجا میرود!
ابن جوزی رحمه الله:
ناگزیر در زندگیات مرتکب معصیت الله شدهای و یا طاعتش را انجام دادهای، اما اکنون لذت گناهت و خستگی طاعتی که انجام دادی کجاست؟ هیهات! هر دو با هرچه داشتهاند رفتهاند. ای کاش پس از آنکه گناه را ترک میکردی گناه هم تو را ترک میکرد!
[صید الخاطر]
امام آجری رحمه الله:
هنگامی که علما فوت کردند مردم در حیرت و سرگشتگی قرار می گیرند، و با وفات آنها علم و دانش پاک و محو می گردد و جهل ونادانی آشکار می شود..
پس إنا لله و إنا إلیه راجعون..
(وفات علما) چه مصیبت بزرگی است بر مسلمین.
أخلاق العلماء للآجری
گاسپار دروویل صاحب منصب نظامی فرانسوی در دوره فتحعلیشاه قاجار در بیان جنگجویی کُردها می نویسد:
هنگام جنگ، مُلاى هرقبیله، در حالى که تبرى را با دست راست در هوا مى گرداند و با دست چپ بر طبلى که به برگ زینش آویزان است مى کوبد، پیشاپیش افراد مى تازد و در تمام این مدت کلمه ى الله را بر زبان می آورد. با این علامت کلیه ى صفوف به جنب وجوش درمی آید. ملا که در پیش مى تازد غالبا اولین ضربات را بر دشمن وارد مى نماید.
ـــــــ
منبع:سفر در ایران، گاسپار دروویل، ترجمه منوچهر اعتماد مقدم، تهران: شباویز، چاپ چهارم، ۱۳۷۰ش، ۳۲۰.
از بعضی از علمای پیشین نقل شده که:
"خوفوا الْمُؤمنِينَ بِاللَّه وَالْمُنَافِقِينَ بالسلطان والمرائين بِالنَّاسِ."
«مؤمنين را از الله بترسانید، و منافقین را از (حاکم و ) سلطان، و ریاکاران را از مردم».
مختصر شعب الإیمان، ص ۹۸.
علی بن ابی طالب رضی الله عنه فرمود:
«ریاکار سه علامت دارد: هرگاه تنها ماند در عبادت کسل و تنبل شود، و هرگاه در میان مردم باشد فعال و پرکار است، وهرگاه تمجید شود بیشتر عبادت کند و اگر سرزنش شود از آن میکاهد».
قال علیّ بن أبی طالب رضی اللّه عنه: «للمرائی ثلاث علامات، یکسل إذا کان وحده، وینشط إذا کان فی النّاس، ویزید فی العمل إذا أثنی علیه، وینقص إذا ذمّ».
«الإحیاء» (۳/ ۲۹۶).
امام حجاوی رحمه الله فرمود:
«چشم چرانی اساس و ریشه بلاء است چرا که فرستاده شرمگاه است».
قال الحجاوی رحمه الله: «فضول النَّظر أصل البلاء لأَنّه رسول الفرج».
«غذاء الألباب» (ص : ۱۲۵)
امام احمد بن حنبل رحمه الله فرمودند:
«هرگاه کسی چیزی را از مردی بخرد و بداند که او آنرا دزدیده است، پس وی نیز در سرقت آن با او شریک است».
قال الإمام أحمد رحمه اللّه تعالى: «إذا اشترى الرّجل من رجل شیئا وهو یعلم أنّه سرقه فقد شارکه».
«مسائل الإمام أحمد، روایة البغوی» (۶۸).
یکی از حکمای گذشته فرموده:
«گناه بعد از گناه جریمه و سزای گناه است، و نیکی بعد از نیکی ثواب و پاداش نیکی است».
قال أحد الحکماء: «المعصیة بعد المعصیة عقاب المعصیة، والحسنة بعد الحسنة ثواب الحسنة».
«صید الخاطر» (ص : ۴۵).
ابن مسعود رضی الله عنه:
"إن المؤمن يرى ذنوبه كأنه في أصل جبل يخاف أن يقع عليه، وإن الفاجر يرى ذنوبَه كذُبابٍ طار على أنفه."
«انسان مؤمن گناهش را همچون کوهی میبیند و میترسد که بر وی بیافتد؛ و شخص فاجر گناهش را همچون مگسی میبیند که به دور بینیاش میچرخد!».
جامع العلوم والحکم، ج ۱، ص ۴۳۷.
دریافت
دریافت تصویر
دریافت
دریافت