زبید یامی کوفی رحمهالله، مؤذن مسجد بود.
به بچهها میگفت:
«بیایید نماز بخوانید تا به شما گردو بدهم.»
بچهها هم نماز میخواندند و بعد از نماز، دور او جمع میشدند.
عدهای از کارش ایراد گرفتند.
او پاسخ داد:
وَمَا عَلَيَّ أَنْ أَشْتَرِيَ لَهُم جَوْزاً بِخَمْسَةِ دَرَاهِمَ، وَيَتَعَوَّدُوْنَ الصَّلاَةَ.
«چه اشکالی دارد اگر پنج درهم خرج گردو کنم و در عوض، به نماز خواندن عادت کنند؟»
سیر أعلام النبلاء، ج۵، ص۲۹۷.
وهب بن منبه رحمه الله:
"إِذَا سَمِعْتَ مَنْ يَمْدَحُكُ بِمَا لَيْسَ فِيْكَ، فَلاَ تَأْمَنْهُ أَنْ يَذُمَّكَ بِمَا لَيْسَ فِيْكَ."
اگر شنیدی کسی تو را برای چیزی که نداری ستایش میکند...
از این بترس که تو را برای عیبی که نداری سرزنش کند!
سير أعلام النبلاء، ج ۴، ص ۵۵۰.
امام ذهبی رحمهالله:
"فَأَعْلَى المَقَامَاتِ مَنْ كَانَ بَكَّاءً بِاللَّيْلِ، بَسَّاماً بِالنَّهَارِ."
«بالاترین مقامات از آنِ انسانی است که شب را با اشک و تضرّع در برابر پروردگار سپری میکند، و روز را با رویی گشاده در میان مردم میگذراند.»
سير أعلام النبلاء، ج ۱۰، ص ۱۴۱.
امام سفیان ثورى:
"المَالُ دَاءُ هَذِهِ الأُمَّةِ، وَالعَالِمُ طَبِيْبُ هَذِهِ الأُمَّةِ، فَإِذَا جَرَّ العَالِمُ الدَّاءَ إِلَى نَفْسِهِ، فَمَتَى يُبرِئُ النَّاسَ؟"
«مال دنیا، بیماریِ این امّت است، و عالم، پزشک و درمانگر آن.
اما اگر خودِ عالم به این بیماری گرایش داشته باشد، دیگر چه زمانی مردم از آن بهبودی خواهند یافت؟»
سير أعلام النبلاء، ج ٧، ص ۲۴۳.
ابوبکر بن عیّاش میگوید: به حکم نص قرآن، ابوبکر صدیق خلیفه و جانشین رسول خدا ـــ صلیالله علیه و سلم ـــ است؛ زیرا خداوند متعال میفرماید:
{ لِلْفُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا وَيَنْصُرُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُولَئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ }
«[بخشی از این اموال،] برای فقرای مهاجری است که از خانه و اموالشان بیرون رانده شدند، [همان کسانی که] فضل و رضامندی الله را میطلبند و الله و پیامبرش را یاری میکنند. آنها راستگویانند.» (حشر: ۸)
سپس ادامه میدهد: بنابراین هرکسی را که خداوند «راستگو» بنامد، دروغ نمیگوید. و همین افراد (یعنی مهاجرین راستگو) او را چنین خطاب کردند و گفتند:
«يَا خَلِيْفَةَ رَسُوْلِ اللهِ ـــ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ـــ.»
«ای خلیفه و جانشین رسولالله ـــ صلیالله علیه و سلم!»
سیر أعلام النبلاء، ج ۸، ص ۵۰۰–۵۰۱.
